Organy w sali im. Lucjana Lipińskiego w Małopolskim Centrum Kultury SOKÓŁ
Idea wybudowania organów w wielofunkcyjnej sali Małopolskiego Centrum Kultury SOKÓŁ w Nowym Sączu narodziła się z inicjatywy Antoniego Malczaka, dyrektora MCK SOKÓŁ w latach 1985–2019.
Wysokie koszty uniemożliwiły budowę nowych organów. Z tego względu w 2005 roku podjęto decyzję o zakupie używanego instrument firmy Walcker z Ludwigsburga. Organy te pierwotnie zainstalowane były w kościele św. Łukasza w Lampertheim (Niemcy). Wykorzystanych zostało wiele jego elementów, m.in. wiatrownice, stół gry i piszczałki. Koncepcję brzmieniową opracował Ireneusz Wyrwa, prospekt zaprojektował Marek Kozień, a montaż wykonała firma IN PLENUM PL z udziałem Mieczysława Klonowskiego. Inauguracja instrumentu miała miejsce w 2007 roku.
Trudne warunki akustyczne Sali wymusiły dokonanie dalszych zmian i udoskonaleń w zainstalowanym instrumencie. W 2016 roku firma Pécsi Orgonaépítő Manufaktúr przeprowadziła modernizację organów. Wprowadzono elektryczną trakturę gry i przeniesiono stół gry na boczny balkon, umieszczając go na obrotowej platformie. Usunięcie traktury mechanicznej umożliwiło akustycznie bardziej korzystne rozmieszczenie zespołu brzmieniowego. Usprawniono system powietrzny, wymieniono miechy oraz część rejestrów, w tym głosy językowe. Nowy system elektroniczny pozwala m.in. na dowolne przypisywanie głosu Trompette en chamade do danej sekcji oraz na nagrywanie i odtwarzanie własnej gry. Całość zwieńczyła ponowna intonacja.
Obecnie organy w MCK SOKÓŁ to nowoczesny instrument o szerokich możliwościach brzmieniowych
i dynamicznych, z zachowanymi wieloma historycznymi elementami. Nowosądecki SOKÓŁ to prawdopodobnie jedyne miejsce w Polsce, gdzie kino współistnieje z pełnoprawnymi organami piszczałkowymi, stanowiącymi stały element wyposażenia sali.
Instrument ma 54 głosy (51 realnych), trzy manuały i pedał oraz elektryczną trakturę gry i rejestrów. Skala manuałów: C–g3; pedału: C–f1.
|
Manuał I (C–g3) |
Manuał II (C–g3) |
Manuał III (C–g3) |
Pedał (C–f1) |
|
Główny |
Pozytyw |
Szafa ekspresyjna |
|
|
1. Principal 16' |
1. Gedackt 8' |
1. Bourdon 16' |
1. Untersatz 32' |
|
2. Principal 8' |
2. Praestant 4' |
2. Diapason 8' |
2. Principalbaß 16' |
|
3. Rohrflöte 8' |
3. Rohrflöte 4' |
3. Cor de nuit 8' |
3. Subbaß 16' |
|
4. Flûte harmonique 8' |
4. Quinte 2 2/3' |
4. Gambe 8' |
4. Violonbaß 16' |
|
5. Gemshorn 8' |
5. Blockflöte 2' |
5. Voix céleste 8' |
5. Octavbaß 8' |
|
6. Octave 4' |
6. Terz 1 3/5' |
6. Viole 4' |
6. Gedacktbaß 8' |
|
7. Nachthorn 4' |
7. Larigot 1 1/3' |
7. Flûte octaviante 4' |
7. Cello 8' |
|
8. Quinte 2 2/3' |
8. Scharff 3f 1' |
8. Nasard 2 2/3' |
8. Octave 4' |
|
9. Octave 2' |
9. Krummhorn 8' |
9. Octavin 2' |
9. Bombarde 16' |
|
10. Cornett 5f (od g) |
10. Trompette en chamade 8' |
10. Tierce 1 3/5' |
10. Posaune 16' |
|
11. Mixtur 5f 1 1/3' |
|
11. Mixtur 4-6f 2 2/3' |
11. Trompete 8' |
|
12. Trompete 16' |
|
12. Basson 16' |
12. Trompette en chamade 8' |
|
13. Trompete 8' |
|
13. Trompette harmonique 8' |
|
|
14. Klarine 4' |
|
14. Hautbois 8' |
|
|
15. Trompette en chamade 8' |
|
15. Voix humaine 8' |
|
|
|
|
16. Clairon harmonique 4' |
|
|
|
|
17. Trompette en chamade 8' |
|
|
Połączenia: P/I, II/I, III/I, Sub III/I, Super III/I, III/II, Sub III/II, Super III/II, Sub III, Super III, I/P, II/P, III/P, Super III P |
|||
Organy w Kościele pw. św. Kazimierza
Budowę nowych organów w kościele św. Kazimierza zainicjował ks. Jan Siedlarz, pragnąc w ten sposób uczcić zbliżającą się setną rocznicę powstania Parafii. Przygotowanie koncepcji dzieła powierzono Ireneuszowi Wyrwie. Po przeanalizowaniu ofert nadesłanych przez cztery renomowane firmy
z Niemiec, Austrii i Szwajcarii, wybrano propozycję warsztatu Werkstätte für Orgelbau Mühleisen
z Leonbergu koło Stuttgartu, kierowanego przez Konrada Mühleisena (wychowanka firmy Weigle), który prowadzi swoją działalność od 1986 roku.
Instrument zaprojektowano w duchu wczesnoromantycznej tradycji organmistrzowskiej,
ze szczególnym uwzględnieniem estetyki brzmieniowej budownictwa Eberharda Friedricha Walckera. Wśród unikalnych głosów znalazły się m.in.: Physharmonica (umieszczona w osobnej sekcji, wyposażona w języczki zbliżone do fisharmonii oraz Windschweller – dźwignię nożną regulującą ciśnienie powietrza, a tym samym głośność) oraz Harmonika (wąskomenzurowany, drewniany głos otwarty o lekko ukośnych tylnych ściankach).
Prace budowlane rozpoczęły się w 2014 roku od demontażu starego instrumentu. W 2015 roku przeprowadzono montaż oraz intonację nowych organów. Uroczysta inauguracja miała miejsce 30 stycznia 2016 roku. Poświęcenia dokonał bp Stanisław Salaterski, a koncert inauguracyjny wykonał Ireneusz Wyrwa.
Instrument posiada wiatrownice klapowo-zasuwowe oraz podwójną trakturę rejestrów (mechaniczną i elektryczną). Wolnostojący stół gry został usytuowany w sposób umożliwiający organiście grę tyłem do prezbiterium.
Organy mają 30 głosów, trzy manuały i pedał, mechaniczną trakturę gry oraz mieszaną trakturę rejestrów. Skala manuałów: C-c4; skala pedału: C-g1.
|
Manuał I (C–c4) |
Manuał II (C–c4) |
Manuał III (C–c4) |
Pedał (C–g1) |
|
1. Bourdon 16' |
1. Principal 8' |
1. Physharmonica 8' |
1. SubBass 16' |
|
2. Principal 8' |
2. Lieblich Gedekt 8' |
|
2. ViolonBass 16' |
|
3. Floete 8' |
3. Salicional 8' |
|
3. OctavBass 8' |
|
4. Gedekt 8' |
4. Harmonika 8' |
|
4. Violoncell Bass 8' |
|
5. Viola da Gamba 8' |
5. Fugara 4' |
|
5. FloetenBass 4' |
|
6. Octav 4' |
6. Flûte d‘amour 4' |
|
6. Posaunen Bass 16' |
|
7. Rohrfloete 4' |
7. Nasard 2 2/3' |
|
7. Trompeten Bass 8' |
|
8. Traversfloete 4' |
8. Flautino 2' |
|
|
|
9. Quint 2 2/3' |
9. Terz 1 3/5' |
|
|
|
10. Octav 2' |
10. Clarinette 8' |
|
|
|
11. Mixtur 5 fach 2' |
|
|
|
|
12. Trompete 8' |
|
|
|
|
Połączenia: II/I, III/I, III/II, II/II 16', II/II 4', I/Ped, II/Ped, III/Ped, III/Ped 4' Urządzenia dodatkowe: setzer (2 000 000 kombinacji) Stała kombinacja: tutti Dźwignie nożne: crescendo, żaluzja manuału II, żaluzja do głosu Physharmonica |
|||
Organy w Kościele pw. Ducha Świętego
Organy w kościele pw. Ducha Świętego w Nowym Sączu zostały zbudowane w 1933 roku przez firmę Rieger (opus 2582). Instrument posiadał trakturę pneumatyczną oraz napęd elektryczny (silnik umieszczono w osobnym pomieszczeniu obok chóru). Stół gry znajdował się centralnie przed prospektem, grający siedział przodem do ołtarza. Wiatrownice II manuału wyposażone były w dodatkową oktawę dla połączenia superoktawowego. Montaż ukończono w czerwcu, a uroczysta inauguracja odbyła się w lipcu 1933 roku – wystąpił wówczas Bronisław Wallek-Wallewski, akompaniując śpiewaczce Adzie Sari.
W latach 60. XX wieku instrument przebudowała firma Biernacki. Trakturę zmieniono wówczas na elektropneumatyczną, wymieniono stół gry (poszerzając skalę manuałów do a³), dodano miech dla II manuału, urządzenie tremolo oraz dwa głosy: Flutebas i Sesquialterę. Prawdopodobnie wymieniono również stożki w wiatrownicach.
Kolejny remont przeprowadził w 1984 roku Tadeusz Rajkowski – instrument wyczyszczono, wymieniono mieszki oraz naprawiono miech i zasilacz traktury. Ze względu na pogarszający się stan techniczny, w 2023 roku generalny remont wykonała firma Organmistrzostwo Mateusz Jabłoński.
W trakcie prac zachowano wtórne głosy: Kwintę 2 2/3' oraz Oktawę 2', poddając je reintonacji, a także dodano głos Oboe 8'. Rozważano również rekonstrukcję oryginalnego stołu gry (wraz z przywróceniem traktury pneumatycznej lub zachowaniem elektropneumatycznej), jednak z powodów ekonomicznych zaniechano tego przedsięwzięcia.
Prospekt instrumentu jest neogotycki. Zastosowano wiatrownice stożkowe. Obecnie stół gry jest wolnostojący, usytuowany w sposób umożliwiający grę w pozycji ukośnej do prezbiterium.
Organy mają 19 głosów (16 realnych), dwa manuały i pedał oraz elektropneumatyczną trakturę gry i rejestrów.
Skala manuałów: C-a³; skala pedału: C-f¹
|
Manuał I |
Manuał II |
Pedał |
|
1. Principal 8’ |
1. Geigen-principal 8’ |
1. Subbas 16’ |
|
2. Bourdon 8’ |
2. Flute 8’ |
2. Flutebas 8’ |
|
3. Salicet 8’ |
3. Gamba 8’ |
3. Cello 8’ |
|
4. Octave 4’ |
4. Gemshorn 4’ |
4. Oboe 8’ |
|
5. Flute 4’ |
5. Quint 2 2/3’ |
5. Oboe 4’ |
|
6. Mixtur 4x |
6. Octave 2’ |
|
|
|
7. Oboe 8’ |
|
|
|
8. Oboe 4’ |
|
|
Połączenia: I-P, II-P, II-I, Super I, Sub I, Super II-I, Sub II-I, Super II, Sub II Dźwignie nożne: crescendo, żaluzja manuału II |
||
Źródło: musicamsacram.pl